Velen hebben een vergelijkbaar verhaal, het is niet nieuw, niet speciaal, maar waarschijnlijk herkenbaar… Er is een honger, een verlangen, ervaringen vanaf jongs af aan. Een kriebel die je niet met rust laat. Een gevoel dat je leidt op je weg naar vrijheid die je steeds dichterbij je onverwoordbare doel brengt als je het maar blijft volgen… niet altijd even gemakkelijk, maar met elke stap weet je dat je hem moeten zetten. Dit waren mijn stappen…
 
Een week nadat ik Swami Jnaneshvara Bharati had ontmoet (maart 2009), wist ik, dat ik eindelijk dé persoon had gevonden die begreep waar ik al mijn hele leven naar verlangde én die in staat was om mij te begeleiden om dit verlangen te realiseren. Een heel leven zoeken had mij tot dit moment gebracht. Het was een ongelooflijk moment om te realiseren dat iemand mij begreep en mij kon helpen. Ik had Swami Jnaneshvara Bharati in Rishikesh (India) ontmoet, tijdens zijn drie weken Intensieve Meditatie Retraite in Sadhana Mandir (opgericht door Swami Rama; Swami Jnaneshvara’s leraar). Het resultaat van deze eerste week was dat ik hem, na hem 7 dagen te kennen, vertelde dat ik alles achter ging laten om zo snel mogelijk op zijn deur in Florida te kloppen. Binnen 6 weken na mijn terugkeer uit India zat ik op het vliegtuig naar Fort Walton Beach, Florida, Amerika, om op de deur van Abhyasa Ashram, opgericht door Swamiji, aan te kloppen.
 
Sinds mijn kindertijd vertelde mijn intuïtie al dat er iets voorbij deze gemanifesteerde wereld is; non-dualisme. Opgroeiend in een wereld die dit niet leek te erkennen, verstopte ik het verlangen om dit gevoel te begrijpen in mijn hart. Wachtend op het juiste moment om dit verlangen na te streven en uit te drukken. Mijn inwaartse weg startte toen ik ongeveer 17 jaar oud was, op de Kunstacademie (alhoewel het eigenlijk al begon met een paar jaar oud; net als velen van ons kunnen we niet echt het exacte moment bepalen, omdat het altijd een deel van ons leven is geweest). Hier legde ik het fundament voor vele van mijn principes/waarheden/overtuigingen, die later yogische and tantrische principes bleken te zijn. Maar geen van deze pogingen vervulde mijn verlangen, dus ik bleef zoeken.
 
Eén van mijn mooiste herinneringen van die tijd was toen ik 19 jaar oud was. Ik was met vrienden. We spraken over wat we zouden zeggen als we een paar minuten de tijd kregen waarin de hele wereld luisterde. Wat zou ons statement zijn, onze passie, onze waarheid? Die avond nog schreef ik mijzelf een brief; ik gaf mezelf 7 jaar om dit uit te vinden. Ik niet wist hoe ik mijn passie, mijn verlangen kon verwoorden , want het was een intuïtie die nog geen woorden had. Het was in dezelfde maand precies 7 jaar later dat ik Swami Jnaneshvara ontmoette. Ik wist dat ik het allerbelangrijkste in het leven had gevonden, namelijk Zelf-realisatie, vrij zijn! Vrij van alle gehechtheden die je binden aan het tijdelijke, zodat je kan spelen in het tijdelijke, terwijl je onafgebroken bewust bent van het Eeuwige, je Ware Zelf, Puur Bewustzijn, Tripura! Ik heb deze brief nog steeds als een herinnering dat er hulp is, zelfs als we het niet bewust ervaren.
 
Op 21 jarige leeftijd kwam ik het woord meditatie (Yoga) “officieel” voor het eerst tegen. Onderweg werd het duidelijk dat ik vele verschillende meditatieve ervaringen had gehad, zonder dat ik wist wat ze waren. Wat niets speciaal is, omdat ik verschillende mensen heb ontmoet met vergelijkbare verhalen. Wat geweldig is! Ik wist dat ik een betere manier had gevonden om mijn verlangen (dat ik al die tijd in mijn hart droeg) op een dieper niveau te begrijpen. Nadat ik eerst enkel de voorafgaande stappen van Yoga leerde en doorgaf, leerde ik op mijn 23ste een lerares kennen die mij introduceerde in de non-dualistische teachings van Vedanta (de Upanishads en de Bhagavad Gita). Deze lerares was echter niet in staat om mij de manier van leven aan te bieden waarnaar ik naar verlangde (zonder dat ik wist dat het bestond). Ik hou nog steeds vol eerbied en dankbaarheid van deze lerares, omdat de lessen puur waren en mij een fundament gaven zodat ik de teachings van Swamiji kon ontvangen. Op één of andere manier wist de mind toen nog niets over het bestaan van de weg van “renunciation”, van verzaken of alles loslaten, van swamis. De mind was op deze introductie aan het wachten totdat ik Swamiji leerde kennen, wat toen nog een jaar op zich liet wachten. Toen ik Swamiji ontmoette werd alles helder, en met vreugde begreep ik dat de weg van renunciation de weg was waarnaar ik al vele jaren aan het verlangen was.
 
Op 15 maart 2010 ontving ik mijn initiatie als novice swami en op 13 november 2012 nam ik aan de oever van de Ganges sannyasa (renunciation, verzaken of alles loslaten om als monnik/non door het leven te gaan). Swami Jnanesvara gaf me deze dikshas (initiaties). Vanaf dat moment draag ik de naam Swami Ma Tripurashakti Bharati (of Ma Tri, uitgesproken als “Ma Trie”).
 
Sindsdien reis ik tussen verschillende plekken over de wereld, die allemaal één thuis zijn, om te dienen en de teachings die ik van Swamiji heb ontvangen te delen. De teachings die Swami Rama vertegenwoordigde, die komen van de Traditie van meditatie meesters uit de Himalayas, die de teachings van Yoga, Vedanta en Samaya Sri Vidya Tantra omarmen.

  • Students
    29
  • Courses
    1
  • Reviews
    7