GIS w QGIS 3 atrybuty przestrzenne bez tajemnic

• konwersja znaków na numer w tablicy ASCII

• wywoływanie znaku za pomocą numery z tablicy ASCII

• dodawanie znaków i tekstu

• dodawanie znaków z tablicy ASCII

• łączenie tekstów lub pól za pomocą funkcji

• formatowanie powtarzających się tekstów

• formatowanie dat

• zmiana wielkości tekstu

• długość pola lub argumentu

• pobieranie znaków w określonym kierunku

• zmiana określonego tekstu lub znaku/znaków

• automatyczne usuwanie białych znaków

• odnajdowanie pozycji frazy w szeregu znaków

• cięcie szeregów znaków

• wyszukiwanie fraz zbieżnych ze schematem

• obliczanie powierzchni

• określanie obwodu

• obliczanie długości

• określanie liczby wierzchołków w obiekcie

• wydobywanie wierzchołków geometrii

• generowanie centroidów

• określanie współrzędnych X oraz Y punktów

• określanie współrzędnych zasięgu geometrii (BoundingBox)

• obliczanie szerokości i wysokości geometrii

• generowanie punktów skrajnych (metoda prostsza)

• wykonywanie obliczeń matematycznych

• zaokrąglanie wyników

• najważniejsze funkcje matematyczne dostępne w kalkulatorze pól

• skalowanie zakresu wartości liniowo i wykładniczo

• stosowanie łączników argumentów: koniunkcja

• stosowanie łączników argumentów: alternatywa

• zawieranie się

• zaprzeczenie

• tożsamość

• tworzenie warunków typu „jeżeli”

• warunki zerowe (NULL)

• łączenie warunków

• kolejkowanie warunków

• tworzenie wariantów

• testowanie

• wyznaczanie statystyk strefowych z danych rastrowych

• problemy związane z obszarami granicznymi

• zaznaczanie wyrażeniem

• wyodrębnianie wyrażeniem

• zaznaczanie przez lokalizację

• zmiana nazwy pól w tabeli atrybutów

• łączenie według lokalizacji

• łączenie według wartości pola

• przecinanie linii inną linią

• przecinanie się geometrii

• przycinanie geometrii

• różnica dwóch geometrii

• suma dwóch geometrii

• na czym polega agregacja

• jak agregować atrybuty

• ograniczenia wynikające z formatu zapisu

• obchodzenie ograniczeń

• agregacja standardowa

• sortowanie

• agregacja według ustalonej kolejności

• agregacja z zastosowaniem funkcji łączących

• jak identyfikować algorytmy

• jak wykorzystać kalkulator pól do wykonywania operacji bez tworzenia nowych warstw

• wywoływanie algorytmów w kalkulatorze pól dla jednej warstwy

• algebra mapowa z wykorzystaniem dwóch warstw z poziomu kalkulatora pól

• agregacja w kalkulatorze pól

Dla każdego makroregionu należy określić współrzędne punktów skrajnych (N, E, S, W) w zapisie stopni dziesiętnych. Nie należy zmieniać układu warstwy (CS92). W przypadku występowania wielu punktów położonych wzdłuż granicy, należy podać punkt wypadkowy, będący średnią powtarzającej się współrzędnej.

W każdym makroregionie należy poprawnie wyznaczyć statystyki strefowe z zakresu wysokości maksymalnej, minimalnej i średniej. Dla obszarów granicznych podkładu DEM należy uwzględnić rozdzielczość rastra, aby nie uwzględniać wartości 0, tam gdzie nie są one prawdziwe.

Wykorzystując dane zawarte w warstwie drogi_agregowane należy odwrócić agregację oraz stworzyć warstwę z geometrią liniową, na której dla każdej drogi przypisana będzie tylko jej nazwa. Drogi geometrycznie się nakładające powinny stanowić odrębne obiekty, połączone z pozostałym biegiem drogi o tym samym numerze.

Obiekty na warstwie jeziora (dane.gov.pl) posiadają tylko częściowy opis. Wiele obiektów nie posiada nazwy. Wykorzystując katalog obiektów fizjograficznych należy uzupełnić nazwy obiektów z warstwy jeziora. Należy zastosować odpowiednie formatowanie, według rodzaju obiektu. Należy stworzyć nową klasyfikację opartą o nazwy obiektów w podziale na 5 klas: Jezioro, Staw, Zbiornik, Zalew, Niesklasyfikowany.

Należy wygenerować opis przebiegu głównych dróg w kraju uwzględniając ich przebieg przez gminy miejskie. Przebieg powinien zachowywać kolejność przebiegu w kierunku północ – południe lub zachód – wschód. Przykładowo, dla drogi nr. 11, opis powinien wyglądać następująco:

Kołobrzeg - Koszalin - Szczecinek - Piła - Poznań - Chodzież - Ostrów Wielkopolski - Lubliniec - Tarnowskie Góry - Bytom

(Metoda 1)

Należy wygenerować opis przebiegu głównych dróg w kraju uwzględniając ich przebieg przez gminy miejskie. Przebieg powinien zachowywać kolejność przebiegu w kierunku północ – południe lub zachód – wschód. Przykładowo, dla drogi nr. 11, opis powinien wyglądać następująco:

Kołobrzeg - Koszalin - Szczecinek - Piła - Poznań - Chodzież - Ostrów Wielkopolski - Lubliniec - Tarnowskie Góry - Bytom

(Metoda 2)

Dla rzek dostępnych w warstwie wejściowej należy przypisać informację o liczbie bezpośrednich dopływów oraz ich nazwach.

Należy wygenerować kod, w którym zaszyta zostanie informacja od id rzeki oraz id makroregionu, przez który przebiega rzeka lub jej odcinek. Przykładowo:

Nr rzeki: 2, nr makroregionu: 11, nowy kod 112.

Należy rozstrzygnąć jaki sposób zakodowania informacji zapewni unikalność nowych identyfikatorów.

Wykorzystując informację o przebiegu trasy rowerowej GreenVelo należy zidentyfikować rzeki, które przecinają tę trasę, a następnie zebrać informacje o ich dopływach, położonych powyżej przecięcia z trasą.

Wykorzystując informację o przebiegu trasy rowerowej GreenVelo należy zidentyfikować rzeki, które przecinają tę trasę, a następnie zebrać informacje o ich dopływach, położonych powyżej przecięcia z trasą.