Üşeniyorum O Halde Varım

Atalet ya da üşenme hemen herkesin zaman zaman düştüğü bir durumdur. Biz buna ilk adımı atamama ya da başlayamama hali de diyebiliriz. O ilk adımı atmamak için de bir çok mazeretimiz vardır. Zaten bizim sorunumuz işi yapamamak değil, bir türlü başlayamamaktır.  Atalet'i amaca yönelik harekete geçememe hali olarak tanımlamak mümkündür. Bunun bir çok nedeni olabilir tabii. Hedef yokluğu, uzun vadeli düşünememek, motivasyon eksikliği ya da başarısızlık korkusu, çözümü kendi dışımızda arama vb. Bunun için önerileri kursumuzda bulabilirsiniz. Bir diğer öneli sorunumuz da ertelemektir. Atalet ile arasındaki fark, ertelemede verilmiş bir karar, istek, hazırlık vardır ancak başlama için ilk adımı bir başka zamana ötelemektir. Yani kişinin karar verip harekete geçmemesidir. Gerekli adımı ileri bir tarihe atmak demektir. İşin öneminin farkında olup gereğini yapmamaktır. Ya da öncelikli işler yerine önemsiz işlere yönelmektir. Erteleme ile savsaklamayı birbirinden ayırmakta fayda var. Değişen koşullara ve önceliklere göre bazı planlarımızın ertelenmesi son derece doğaldır ve yapılmalıdır da. Burada bilerek ve isteyerek yaptığımız, geçerli bir nedene dayalı ertelemeden söz edilmektedir. Savsaklamada ise geçerli bir neden yoktur. Genellikle "havamda değilim, içimden gelmiyor vb. "kendi isteksizliğimizden kaynaklı bir durumdur. Ancak ertelemenin bedeli çok ağır olabilir. Varsayımlar ise 1kendi kendine gelin güvey olmak, öyle olmadığı halde öyleymiş gibi düşünmek, bilgi sahibi olmadan karar vermek vb." şeklinde tanımlanabilir.