Kuran-ı Kerim'i Tecvidli Okuma / Hümeze - Duhâ Sûreleri

• Sayfamda yer alan kursları şu sıralamaya göre takip etmenizi öneririm. (Bu kursların içeriği size göre yeterliyse bir sonraki kursa atlayabilirsiniz)

  1- Beş Dakika Kuranı Öğren / Kuran-ı Kerimi Okumayı Öğreniyorum
  2- Kur'an-ı Kerim'i Tecvidli Okuma / Nâs - Fîl Sûreleri Ezber

  3- Kuran-ı Kerim'i Tecvidli Okuma / Hümeze - Duhâ Sûreleri
  4- Pratik Tecvid / Kur'an-ı Kerim'i Tecvidli Okuma

  5- Tecvid Dersleri / Kur'an-ı Kerim'i Tecvidli Okuma

• Duhâ Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 11 âyettir. Duhâ, kuşluk vakti demektir. Konusu: Müşriklerin üzücü söz ve davranışlarına karşı bir teselli olmak üzere Hz. Peygamber’e, yüce Allah’ın himayesi sayesinde çocukluğundan itibaren nice güçlükleri aşarak bugünlere geldiği hatırlatılmakta ve kendisinin de yetime, yoksula iyi davranması emredilmektedir.

• İnşirâh Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 8 âyettir. İnşirah, açılmak, genişlemek demektir. Konusu: Sûrede Yüce Allah’ın Hz. Peygamber’e mânevî lütufları özetlenmekte, her güçlükle birlikte mutlaka bir kolaylığın olduğu bildirilerek Mekke’de putperestlerin baskısı yüzünden sıkıntı çeken Resûlullah ile müslümanlara teselli ve ümit verilmekte; onlardan Allah’a ibadet ve itaatlerini sürdürmeleri istenmektedir.

• Tîn Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 8 âyettir. Tîn, incir demektir. Konusu: Sûrede bazı önemli varlıklar üzerine yemin edilerek insanın yüksek değeri vurgulanmış, kötü ahlâkın bu değeri düşürdüğü ifade edilmiştir. İman edip iyi işler yapanlar övülmüş, hesap ve cezayı yalan sayanlar kınanmış, hüküm verenlerin en üstününün Allah olduğu bildiril­miştir.

• Alak Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 19 âyettir. Sûre, adını ikinci âyette geçen “alak”kelimesinden almıştır. Konusu: Sûrede okumanın önemi vurgulanmakta, insanın neden yara­tıldığına dikkat çekilmekte, kendini kendine yeterli görüp nankörlük eden insanın taşkınlığı ve bunun acı sonuçları anlatılmaktadır.

• Kadir Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 5 âyettir. Sûre, Kadir gecesini anlattığı için bu adıalmıştır. Kadr, azamet ve şeref demektir. Konusu: Kur’an’ın Kadir gecesinde indirildiği bildirilmekte ve bu gecenin önemi anlatılmaktadır.

• Beyyine Suresi

Medine döneminde inmiştir. 8 âyettir. Beyyine, apaçık delil demektir. Konusu: Sûrede Hz. Muhammed aleyhisselâmın peygamberliği karşı­sında Ehl-i kitap ve müşriklerin inkârcı tutumları eleştirilmekte; özellikle Ehl-i kitabın, bu tutumlarıyla kendi dinlerinin özüne de aykırı davrandıkları, çünkü İslâm’ın iman ve ibadete dair temel buyruklarıyla peygamberlik inancının o dinlerin asıllarında da bulunduğu bildirilmektedir. Sûre kötülerle iyilerin âhiretteki durumlarını özetleyen açıklamalarla son bulmaktadır.

• Zilzâl Suresi

Medine döneminde inmiştir. 8 âyettir. Zilzâl, sarsıntı, deprem demektir. Konusu: Sûrede kıyamet kopması sırasındaki şiddetli yer sarsıntısının ardından kıyamet gününde yaşanacak olan sıkıntı ve dehşet verici haller anlatılmaktadır; ayrıca dünyada işlenen hayır veya şerrin karşılığının âhirette ödül veya ceza olarak alınacağı bildirilmektedir.

• Âdiyât Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 11 âyettir. Âdiyât, hızlı koşan atlar demektir. Konusu: İnsanoğlunun nankörlüğü ve mala düşkünlüğü, ahiret hayatı için harcama yapmaması ve bu yüzden onu kötü bir sonucun beklediği söz konusu edilmektedir.

• Kâria Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 11 âyettir. “Kâri’a”, vuran, çarpan, kapıyı çalan,yürekleri hoplatan şey demektir. Burada, kıyamet gününü ifade etmektedir. Konusu: Sûrede bazı kıyamet tasvirlerine yer verilmekte, âhiret sorumluluğu bilinci aşılayan uyarılarda bulunulmaktadır.

• Tekâsür Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 8 âyettir. Tekâsür, mal, mülk ve çoluk çocuğunçokluğuyla övünmek demektir. Konusu: Sûrede insanların, hayatın aldatıcı yönleriyle meşgul olmala­rından, dünya malını biriktirmeye olan düşkünlüklerinden ve âhiret hallerinden söz edilmektedir.

• Asr Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 3 âyettir. Asr, çağ, ikindi vakti, uzun zaman demektir. Konusu: Sûrede insanı ebedî hüsrandan kurtaracak yollar gösteril­mektedir.

• Hümeze Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 9 âyettir. Hümeze, insanları arkadan çekiştiren,ayıplayan kimse demektir. Konusu: Sûrede insanları küçümseme, kusur arama gibi davranışlar eleştirilmekte; servete güvenme ve onu yanlış yolda kullanmanın kişiye ne büyük zararlar getireceği anlatılmaktadır.